نسخه ای خواندنی برای مادران و پدران نسل جدید بلوچ

واقعا جای تاسف است که قشر تحصیل کرده ما با بچه هایشان به زبان بلوچی صحبت نمیکنند و از روز اول به فرزندان شان بی اهمیت بودن زبان مادریشان را تلقین میکننداخیرا در بعضی از خانواده های بلوچ و به قول معروف امروزی !

 شاهد مرگ زبان بلوچی که در واقع هویت ملی بلوچ می باشد هستیم متاسفانه بعضی خانواده ها به جای صحبت به زبان مادری با فرزندان خود به اشتباه زبان دیگری را جایگزین کرده اندبا امید تیزهوشی و موفقیت تحصیلی یا اینکه فکر میکنن که زبان بلوچی زبان عقب افتاده ای هست و ازصحبت کردن با آن احساس شرم میکنن که سخت در اشتباه هستن که اگر به همین صورت پیش روند دیگر به جز نام بلوچ چیزی از هویت و اصالتش برای نسل های دیگر باقی نمی گذارند کاش بدانید که بلوچ با زبان که در واقع هویت و اصالت ملتش است زنده می ماند.

بلوچی منی و تئی شهدین زبان انت - بلوچی اصل پرهنگ و دوام انت

بلوچان گون بلوچی آشکار انت - بلوچان بی بلوچی زیان و گار انت!!

از قرن نوزدهم میلادی به این سوی دانشمندان علوم اجتماعی به ویژه زبان شناسان غالبا زبان را (ارگانسیم) یا موجودی زنده می دانند که پس از زایش و پشت سر گذاشتن دوران طفولیت به رشد و بالندگی میرسد و ممکن است که بنا به دلایلی یا در روندی از زوال تدریجی رو به خاموشی رود و زبان دیگری جانشین آن شود . از این فرایند با عنوان (تعویض) یا(تغییرزبان) یاد می شود تغییر زبان حالتی است که افراد جامعه ای دوزبانه یا چند زبانه از زبان بومی خود به نفع دیگری دست بکشند .که گاه از آن به عنوان مرگ زبان یاد می شود. اصطلاح مرگ زبان به ویژه زمانی به کار میرود که اعضای آن جامعه زبانی تنها گویشگران آن زبان در دنیا باشند . بدیهی است که مرگ هر زبان با مرگ اخرین گویشگران زبان محقق می شود زبان شناسان اصطلاحات دیگری برای این پدیده ذکر می کنند که از جمله آنها می توان به حذف( زبان) و (انقراض)اشاره کرد.