نبیسوکان: دیل کارنگی، جیمزآلن، الاویلر

رجانکار: ناصر محتشمی


لَج (کمرویی)

ھست اَنت کسانے کہ لَج و کمروییءِ نادراھیءَ آماچ اَنت و مہ اجتماعی و کاروباری زندگیءَ کامیاب بوت نکن اَنت ـ اے پیمیں مردماں مہ وتی گپتار و کردارءَ، مہ آزار دئیوکیں دودلی و پریشانیءِ مان گیشتگ اَنت ـ اِشان پہ اے ھاترا کہ چہ وت بے اعتماداَنت مدام مہ اے پگرآنت کہ باریں اے دگہ مردمان آیانی باروءَ چے گؤشنت و چے پگر کن اَنت ـ

ھمے باروا وتارا چہ دگران کمتر و دگرانی دیما وتارا شرمندہ زان اَنت ـ

بلے چؤش نہ اِنت، ھکیکت اِشی اِنت کہ گیشتریں وھداں، دگہ کس، ناں کہ مئے باروا چيزے گؤشیت و ناں کہ ھیالی مئے نیمگااِنت ـ پہ اے ھاترا کہ ھر کس وتی مُشکل و جیڑہ یانی تھا اؤژناگ کنگااِنت و آ مؤہ کہ آییءِ بنندیت و مئے کارانءَ ھورت چاری بکنت، نیست اِنت اِنتی ـ و اگہ اےَ مؤہ آییءَ رس اِت، گھتر اِشی اِنت کہ مہ وتی مشکل و جیڑہ یانی ٹھینگا ھیال گؤر بکن اَنت و الّم ھمے کارءَ ھم کن اَنت ـ
مہ چشیں جاورے، اِشی ما وت اِں کہ وتی باروا پگر بکن اں نہ دگران ـ

آسان تریں راہ و رھبند پہ لج و کمرییءِ نادراھیءِ دیمگیرییءَ و پہ بے اعتمادیءَ، اِشی اِنت کہ وتی مھر و دوستیءَ پہ آ کارانے کہ کنگااِں، گیش بکن اِں ـ
دگہ گپے اِشی اِنت کہ، مؤل و مراد پکا ببنت پہ آ مکسدءِ ر‎سگا، و پہ آ مؤلءِ گلام و فرمانبردار کنگا جھد ببیت ـ

اگر مہ زندگیءَ مکسدے پہ آییءِ پجگا ببیت، توری اگر پہ آییءِ رسگا مشکل ببیت، ھاس پہ آ کارے کنگا برانامہ ٹھینگ و گام چست کنگ آییءِ نیمگا و پہ آییءِ منزلءِ پجگءَ، آ مکسد لوٹؤکیں انسانے وشنودیءِ سبب پورہ بنت ـ

کمروئیں مردمانءَ یک ٹک و درائیں مؤل و مرادے نیست، و آیاں وتی پگر و ھیالانءَ گؤں دو دلی و رتک و ریچءِ ڈؤلا کار و مرز کن اَنت، کہ گؤں ناوت بزانتیءَ آ کمیانی جبران کنگءَ کہ آیاں پگر کن اَنت کہ ھست اَنت و دگرانی چم پہ آیاں سک اِنت ـ

اگر اے مردمان بزان اَنت کہ آیانءَ دگرانی دیما چُشین کمیی و ضعفءِ نیست اِنت کہ جبران کنگءِ بؤستاری ببیت، حرکت دئیوکیں واکےءِ واھند بنت کہ آ واک وت آیانی مدت کنؤک مہ کارانی تھا بیت ـ
آ مردمانے کہ لج و کمروییءِ آماچ اَنت، اگر وتی مکسدءَ سرپد ببنت و مہ آ راہءَ رھادگ بگراَنت، سک زوت سرکچ وراَنت کہ نہ تھنا چہ دگراں کمتر نہ اَنت کہ آیانی دیما شھرت و شرمندہ ببنت، بلکے سرکچ وراَنت کہ مہ زندگیءَ بازین کارانی تھا چہ دگران دیما تراَنت ـ

ھمے ماراِشت سبب بیت کہ آیانی لج درمان ببیت و سؤبین بئیگے کُبل و بستگیں دروازگاں پہ آیی پچ بنت ـ

پکائیں مکسدے واھند، الّم جھد کنت کہ چہ لُک ترین راھے بہ پجیت، و پہ اِش کہ راھی پکااِنت، کمتر مہ بے ارزشیں رنگراھان سر گردان بیت ـ