“کنگره آزادی ایران” در لندن؛ تأکید خانم”فریبا بلوچ” کنشگر سیاسی و فعال حقوق بشر، بر برابری واقعی و پایان بیتفاوتی نسبت به بلوچستان/ ویدیو
حزب مردم بلوچستان/ امروز شنبه ۸ فروردین ۱۴۰۵، نخستین روز نشست «کنگره آزادی ایران» که قرار است در دو روز ادامه داشته باشد، با حضور جمعی از فعالان سیاسی، حقوق بشری و کنشگران حوزههای مختلف ایران در لندن برگزار شد. در این نشست، «فریبا بلوچ”، فعال حقوق زنان، در سخنرانی خود به وضعیت مردم بلوچستان، تبعیضهای تاریخی و ضرورت تحقق عملی برابری در ایران آینده پرداخت.
فریبا بلوچ با اشاره به تجربیات شخصی خود گفت: «من حرفهایم را از روی تجربه میگویم. مردم بلوچستان به دلیل متفاوت بودن از مرکزنشینان سالها به حاشیه رانده شدهاند. پذیرش متکثر بودن جامعه ایران باید در عمل نشان داده شود.» وی افزود که مردم بلوچستان در طول سالها به دلیل سیاستهای مرکزگرایانه حکومتهای ایران از دسترسی به حقوق برابر و امکانات اولیه زندگی محروم بودهاند، در حالی که «مردمانی آگاه و توانمند هستند و هرگز در برابر این نابرابریها منفعل نبودهاند و اعتراضات همواره در بلوچستان وجود داشته است.»
وی همچنین تأکید کرد: «مردمانی که سالها در سرکوب و فشار زیستهاند نمیتوانند به یکباره حرف از برابری را قبول بکنند بلکه این مسئله باید عملاً تجربه شود.» او با اشاره به مبارزات ملت بلوچ گفت: «ملت بلوچ همزمان برای نبود امکانات برابر زندگی و رفع تبعیضات و سرکوبها مبارزه کردهاند.» فریبا بلوچ بیتفاوتی بخش بزرگی از جامعه ایران نسبت به وضعیت بلوچستان را «غیرقابل قبول» دانست و افزود که این بیتفاوتی به تداوم سرکوب و فشار انجامیده است.
این فعال حقوق زنان در ادامه هشدار داد: «اگر در ایران آینده شهروند بلوچ از حقوق برابر برخوردار نباشد، نخواهد توانست خود را جزئی از آن جامعه و متعلق به آن بداند.» وی همچنین تصریح کرد: «اگر هر تصمیمی برای سرنوشت ما مردم بلوچ گرفته شود و مردم ما در آن مشارکت نداشته باشند، قابل قبول نخواهد بود و هیچکس حق ندارد درباره ما تصمیم بگیرد.» او با ذکر نمونهای گفت: «یک فرد در مرکز ایران حق ندارد درباره آموزش به زبان مادری و بلوچی ما تصمیم بگیرد.»
فریبا بلوچ در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مفهوم برابری گفت: «برابری زمانی وجود خواهد داشت که قبول کنیم همه از یک نقطه مشترک شروع نمیکنند و نمیتوان نسخه کلی برای همه جامعه تحمیل کرد.» وی کثرتگرایی را به معنای «دیدن تفاوتها و درک لایههای تاریخی انباشتهشده تبعیض علیه مردم بلوچ» دانست و تأکید کرد: «هیچ آینده روشنی با حذف بخشی از جامعه ساخته نمیشود و همه باید در ایجاد آن نقش و حضور داشته باشند.»
او در پایان با اشاره به ضرورت تغییر رویکردها در دوره گذار گفت: «زبان حکومت در دوره گذار بایستی عوض شود و هرگونه مطالبه حقوق با برچسبهایی مانند تجزیهطلبی پاسخ داده نشود.» وی افزود: «ما باید یاد بگیریم که گوش کنیم و تفاوتها را به رسمیت بشناسیم و در آینده ایران، حقوق انسانها را بر اساس اصول بنیادین حقوق بشر بینالمللی به رسمیت بشناسیم.»
این سخنان در حالی مطرح میشود که منتقدان، سیاستهای متمرکز و تبعیضآمیز جمهوری اسلامی ایران را یکی از عوامل اصلی نابرابریهای ساختاری در مناطقی مانند بلوچستان میدانند و بر این باورند که تداوم این رویکردها، شکافهای اجتماعی و بیاعتمادی میان حاشیه و مرکز را عمیقتر کرده است.
