روز جهانی کارگر را گرامی میداریم/ حزب مردم بلوچستان

روز جهانی کارگر را گرامی میداریم
اول ماه مئی، نماد جهانی دفاع از حقوق کارگران و پایداری مبارزات آنان است. هر ساله با راهپیماییها و برگزاری مراسم مختلف مطالبات صنفی و سیاسی کارگران در سرتاسر جهان مطرح میشوند.
در ایران با گذشت بیش از چهل و پنج سال از حاکمیت توتالیترجمهوری اسلامی، نه تنها اجازهی برگزاری آزاد این روز داده نمیشود، بلکه سرکوب جنبشهای کارگری تشدید شده است. سیاستهای نادرست کارخانهها را به نابودی کشانده و بیکاری گستردهای ایجاد کرده است؛ بهگونهای که بسیاری از کارگران در پایینترین سطوح خط فقر قرار دارند و از تأمین نیازهای اولیه ناتواناند.
جنگ میان اسراییل و آمریکا با جمهوری اسلامی به شمار بیکاران در جای جای ایران افزوده و وضعیت معیشتی کارگران را بیش از پیش دچار مشکل نموده است.
وضعیت کارگران در مناطق ملیتهای خارج از حاکمیت، به ویژه بلوچستان که با رویکردی امنیتی اداره میشود، به مراتب بدتر است. در بلوچستان به جای توسعهی صنعتی، پایگاههای نظامی گسترش یافته و منطقه عملاً به صورت نظامی مدیریت میشود. مردم بلوچ از آغاز سلطهی دولت مرکزی بهعنوان «غیرخودی» تلقی شده و بلوچستان از زیرساختهای صنعتی و شکلگیری طبقهی کارگر به مفهوم کارگر صنایع محروم مانده است. جنگ اخیر آمریکا و اسراییل با جمهوری اسلامی نشان داد که در بلوچستان آنچه توسط آمریکا مورد هدف قرار گرفت پایگاههای نظامی جمهوری اسلامی به ویژه پایگاههای سپاه پاسداران بود. در واقع زیرساخت اقتصادی قابل توجهی وجود نداشت که مورد هدف قرار گیرد.
ورود شیلات نیز به بیکاری ماهیگیران انجامیده و کشتیهای ترال چینی منابع دریایی را تهیتر کرد. از سوی دیگر سوختبری که برای دور زدن تحریمها گسترش یافته، به شغلی پرخطر تبدیل شده است. نبود ایمنی و شلیک مستقیم نیروها، جان بسیاری را گرفته و خانوادههای زیادی را بیسرپرست کرده است. با این حال، بیکاری جوانان را به این مسیر که انحصار آن در دست شبکههای وابسته به سپاه پاسداران است سوق میدهد. کشتار کم و بیش ۴۰ نفر از سوختبران در سراوان نشان داد که سپاه پاسداران حاضر نیست از قسمت کوچکی از سود کلانش در این حوزه بگذرد.
مطابق گزارش رسانک در سال گذشتهی میلادی دستکم ۴۹ کارگر بلوچ بر اثر حوادث و شرایط کار کشته و زخمی شدهاند. در جریان انفجاری که در بندرعباس در ماه آوریل ۲۰۲۵ صورت گرفت مجموعاً ۱۰ کارگر بلوچ کشته و مجروح شدهاند که شامل ۶ کشته و ۴ مجروح بوده است.
دولت بزرگترین کارفرمای بلوچستان است و پستهای مدیریتی عمدتاً در اختیار نیروهای غیربومی است. بلوچها اغلب تنها در نبود متقاضی غیربومی، با قراردادهای موقت، دستمزد ناچیز و بدون امنیت شغلی ممکن است بکار گرفته شوند.
حاکمیت جمهوری اسلامی نه تنها در رفع فقر و نابرابری اقدامی نکرده، بلکه با سرکوب، حبس، تبعید و اعدامهای فراقانونی به تثبیت وضعیت موجود ادامه داده است. تورم افسارگسیخته نیز زندگی کارگران و سایر اقشار را دشوارتر کرده است.
با وجود این شرایط، مردم بلوچ بر دستیابی به حاکمیت ملی تأکید دارند و آن را شرط تحقق آزادی، برابری و معیشتی شایسته میدانند.
حزب مردم بلوچستان، ضمن گرامیداشت روز جهانی کارگر، راه رهایی را در همبستگی جنبشهای کارگری، معلمان، دانشجویان، زنان و ملیتهای تحت ستم و در به چالش کشیدن و برچیدن این نظام میداند.
حزب مردم بلوچستان
اول ماه مئی ۲۰۲۶




